میلیونها سال انسان به مانند حیوانات زندگی گذراند
تا واقعه ای روی داد که قوهی تخیل ما را رها کرد
سخن گفتن را آموختیم
و سخن پنجرهی احساسات شد
و نیمهی روشن انسانیت هنر را خلق کرد
با خمیرمایهی احساس و تخیل
و هنر با موسیقی به اعتلا رسید
و اکنون
تنها وظیفهی ما، ارج نهادن سخن است…
نقل و کپی مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است.
dedicatory.wordpress [at] gmail [dot] com